Waarom ben ik begonnen aan een opleiding IAD (Major - Dierenbegeleider in IADs)?
Even een korte geschiedenis. Mijn vrouw en ik wonen buitenaf en hebben verschillende dieren (o.a. ezels, pauwen, kippen, geiten,....). We prijzen ons hier zeer gelukkig mee en willen dit geluk graag delen met mensen die het minder getroffen hebben. We hebben daarom besloten onze krachten te bundelen. Ik als verzorger van dieren met kennis van de groene omgeving en mijn vrouw als psychologisch hulpverlener. Zorglandgoed 't Huisven, zeg maar zorgboerderij zonder agrarische hoofdfunctie, was al snel een feit. Clienten kunnen bij ons het aangename (in eigen tempo in de buitenlucht met dieren en/of moestuin bezig zijn) met het nuttige (het verzorgen van dieren) combineren. Tegelijkertijd met het oprichten van het zorglandgoed hebben we besloten een bijkomende opleiding over animal-assisted therapy (AAT) te volgen. Dit om ons verder te bekwamen in hoe dieren duurzaam ingezet kunnen worden bij zorgverleningsprogramma's. Ik volg de opleiding "Dierenbegeleider". Wat deze term precies inhoudt, daar kom ik dadelijk op terug. Trouwens waarom eigenlijk een aanvullende opleiding? Ik heb geleerd hoe je dieren moet verzorgen en hoe je ze respectvol behandelt. Maar ons inziens gaat het inzetten van dieren in zorgprogramma's een stuk verder. Dit is voor mij waar het bij interventies met assistentie van dieren (IADs) om draait namelijk door dieren te laten deelnemen aan zorgprogramma's doe je een groot beroep op hen. Je verlangt op dat moment meer van een dier dan op een kinderboerderij of in een dierentuin en hele andere dingen dan bij blindegeleidehonden of politiehonden. IADs vragen een professionele grondslag gericht op zorg. Niet alleen wat betreft het welzijn van het dier maar ook wat betreft een succesvol verloop van het zorgtraject voor de client. Zorglandgoed 't Huisven willen we tot IAD-waardig ontwikkelen, zeg maar een IAD-zorglandgoed opbouwen. Nu is het nog werken en bezig zijn met dieren, met indien nodig psychiatrische hulpverlening. Stap voor stap willen we IAD-concepten gaan introduceren en ontwikkelen, te beginnen met activiteiten (AADs), later ook therapeutische en leerconcepten in samenwerking met therapeuten en docenten. Maar op de eerste plaats zal dit jaar onze aandacht uitgaan naar de inrichting van de gronden, de huisvesting en de selectie en training van onze dieren. Dit om ons Huisven IAD klaar te maken.

Aan de slag als dierenbegeleider? Wat doet een dierenbegeleider in IADs?
Laten we starten met een vaak gehoorde uitspraak: "Een dierenbegeleider staat in voor de verzorging van dieren die ingezet worden in IADs". Klopt dit? Is dit de juiste inhoud voor de term dierenbegeleider....? Neen, het is niet hetzelfde. Er is heel bewust voor een nieuwe term dierenbegeleider gekozen, naast die van dierenverzorger en dat is ook logisch want dierenzorg is al een bachelor programma (BSc.).
De term dierenbegeleider (Engels: Animal Handler) is voor zover we weten het eerst opgedoken in 2006 toen de stichtende leden van ons huidig opleidingsinstituut voor het Departement BIOT (HoGent) een postgraduaatsprogramma "Training en begeleiding van dieren in de zorgverlening" hebben opgezet. Afgestudeerde dierenverzorgers konden hier leren hoe ze dieren konden inzetten in educatieve, sociale of therapeutische programma's. Met andere woorden ons huidig opleidingsprogramma neemt als basiscompetentie mee dat dierenbegeleiders in opleiding al minimaal een professionele BSc. Dierenzorg behaald hebben of op Bachelor niveau weten hoe met dieren om te gaan, hen te verzorgen, hoe hen veilig te hanteren, hoe hen te huisvesten, etc. Een tweede vereiste om een dierenbegeleider te worden op leidinggevend niveau (dwz dat men instaat voor alles wat te maken heeft met dieren binnen een (nieuw) IAD project), is dat men zich kan baseren op een degelijke fundering en niet op een gevoel van "zo zal het wel goed zitten". Die degelijke fundering halen wij uit wetenschappelijke inzichten, dat wil zeggen dat men in deze opleiding ervan uit gaat dat men wetenschappelijke literatuur kan lezen en begrijpen. Deze literatuur is veelal Engelstalig, niet op de laatste plaats omdat de beste literatuur voor IADs op dit moment nog altijd uit Amerika komt maar ook dat het begrip "Animal Handler" daar al veel meer ingeburgerd is dan hier. Tenslotte moet men als "Dierenbegeleider" een goede theoretische basis hebben over IADs. Vaak zijn er namelijk geen pasklare antwoorden op de veelal nieuwe vraagstukken in deze relatief jonge beroepsgroep. Je moet daarom een sluitende redenering kunnen opbouwen met de elementen die je in de wetenschappelijke literatuur kunt terugvinden. Je moet, en dan spreekt de bosbouwer in mij, als het ware de bomen in het bos zien staan en weten hoe hier mee om te gaan.